به مکه می روند.....

به کربلا می روند.................

خواهرت زینب بی آشیان است می دانی .....

مادرت فاطمه رسوای زمانه است می دانی........

به مکه نروید ..................................

به کربلا نروید .......................

بیایید ژان وال ژان شویم................

بیایید دختر کبریت فروش را سامان دهیم................

اگر ژان وال ژان شوی حسین می آید به دست بوسی شما...................

به کربلا نروید..........

امروز صبح نقابم را آتش زدم......

بدون نقاب همچون كودكي دنبال خودم مي گشتم........

سالیان سال است من خودم گم شدم..........

و از براي قدرت، ثروت و............ نقابم را دوست مي داشتم......

زين پس از مقام وزارت، سفارت، رياست عزل  مي شوم....

به جرم خود بودن..........

نقاب می فروشم نقاب آهای مردم نقاب .......

بخرید زشتی بی داد می کند.........

مر دی خرید و نام آن نقاب را سیاست روز گذاشت........

تا خواست زجر داد و ما را فریفت.........

این همه کاغذ پرچانه.

این همه زن بدون چتر.

این همه مرد مرده.

این همه درمانده منتظر.

این همه احساس خفته در قلب.

این همه مرگ مغزی.

این همه درد را به که گویم.

وقتی داد می زنم پادشاه جهان مرده است.

این سنت که مدام در گوشم وز وز می کند.....

مرا می آزارد.......................................................

این سنت که فتوای فلانی بود .

 نمی دانم از جان ما چه می خواهد.

که همش پر از باید است.......

از این باید مستبد بی زارم....

       من از امروز فتوا می دهم ..

آزاد باش .

پرواز کن.

نقابت را بشکن.

برقص .

بخوان.

خودت را از این زنجیرهای مداوم برهان.

حیوان درونت کشته می شود.

                            از این گاوهای مقدس  من که بی زارم   

                                                            فرشته باغچقی